Politiek-actie.net, 5 september 2003
Woningmarkt houdt geen rekening met demografische en sociale factoren
Het beleid op het gebied van herstructurering is weinig hoopvol voor woningzoekenden. Mogelijke oplossingen worden op de lange baan geschoven of juist tegengewerkt.
Door Steven de Jong
Stadsvernieuwing lijkt vooral gebaseerd op economische en architectonische motieven, terwijl geen rekening wordt gehouden met demografische en sociale aspecten. De bouw van goedkope woningen voor studenten, starters en ex-starters blijft sterk achter bij de vraag, terwijl de dure huur- en koophuizen leeg komen te staan. De privatisering in de woningmarkt en de daarmee gepaard gaande versnippering van verantwoordelijkheden beginnen nu echt slachtoffers te maken.
Sloop van portiekflats
Neem bijvoorbeeld de portiekflat. Deze woonvorm is nu opeens de paria van Volkshuisvesting. Deze zou niet meer aan de eisen van de tijd voldoen. Te klein en te lelijk, luidt het argument. Klein is een natuurlijk een relatief begrip als het om studentenhuisvesting gaat, maar lelijk? Dat het kabinet een zwak heeft voor een mooi stadsaangezicht en op elkaar afgestemde architectuur is aardig, maar in deze tijden van schaarste zou huisvesting prioriteit moeten hebben boven "mooiigheid".
Bouwtechnisch zitten portiekflats goed in elkaar en in plaats van slopen zou je ze moeten renoveren. Een deel van deze herstructureringswijken kan geschikt gemaakt worden voor kamerbewoning en de woonlast blijft bij zo'n constructie redelijk laag, in ieder geval lager dan bij nieuwbouw. Plannen van de Socialistische Partij (SP) om portiekflats die op de sloopagenda staan tijdelijk kamergewijs aan studenten te verhuren worden door gemeentebesturen genadeloos van de hand gewezen. In Amsterdam doen ze nu iets rustiger aan met de sloop, maar de ondoordachte sloopwerkzaamheden sluimeren voort en lijken alleen gebaseerd te zijn op economische rendabiliteit.
Verder krioelt het in de grote steden van onbenutte ruimtes, zoals niet bewoonde woonboten, leegstand boven winkels en souterrains die met een eenvoudige ingreep bewoonbaar gemaakt kunnen worden.
Containerwoningen
Ook instant korte termijnoplossingen, zoals containerwoningen en spaceboxes, worden nauwelijks aangegrepen. Het bedrijf Holland Composites Industrials kan tientallen van deze, in containerafmetingen, mobiele stapelwoningen opleveren per maand. Op de TU-campus wordt hier reeds mee geëxperimenteerd.
Asielzoekerscentra als studentenhuisvesting
Ook de consequenties van het aangescherpte asielbeleid bieden een uitkomst voor de kamernood. Het Centraal orgaan Opvang Asielzoekers (COA) maakte half juni bekend dat het 37 centra gaat sluiten. Het COA overlegt nu al met verscheidene woningstichtingen over een mogelijke verkoop van hun centra, maar ook hier ligt overheidsbeleid in de weg. Problemen rond grondexploitatie, bestemmingsplannen en vergunningen zijn de struikelblokken. Het ministerie van VROM gaat nu onderzoeken of studenten kunnen worden gehuisvest in asielzoekerscentra (azc's) en of het beleid hiertoe aangepast kan worden. De azc's die als eerste in aanmerking zullen komen zijn De Klencke en Osdorp in Amsterdam.
Partijen komen er niet meer uit
Opvallend is dat de extreme kamernood zich inmiddels al lang niet meer beperkt tot Amsterdam en Utrecht, maar dat ook in steden als Breda en Tilburg de wachttijd oploopt tot meer dan een jaar. De gemeente Tilburg, woningcorporatie Wonen Midden Brabant en de Universiteit van Tilburg (UvT) zoeken naarstig naar extra woonruimte, maar de 'geplande' nieuwbouw zal pas over vier tot vijf jaar gereed zijn. Volgens Wim Meeuwissen, directeur dienst studentenzaken van de UvT, zal komend collegejaar, gezien het aantal inschrijvingen, de kamernood nog groter zijn dan vorig jaar. De te laat op gang gekomen gesprekken tussen gemeente, corporatie en universiteit verlopen moeizaam en kenmerken zich vooralsnog door onduidelijkheden. Plannen voor het activeren van de particuliere markt, het uitstellen van sloop van flats in Tilburg Noord en zoektochten naar vervangende woonruimten voor starters komen moeizaam of door gekibbel helemaal niet op gang. "Het is duidelijk dat er nieuwbouw moet komen, maar waar en op welke termijn is niet duidelijk", aldus een gemeentewoordvoerder.
Ook in Wageningen, waar een groeiend kamertekort is, komen de partijen er niet uit. Dat blijkt uit een open brief van 9 juli 2003 van de Stichting Flat Overleg (SFO) aan Stichting Sociale Huisvesting Wageningen (SSHW). In de brief wordt gesproken over de ontruiming van de Nobelweg voor sloop. De straat is ontruimd, maar de sloop is voor onbepaalde tijd uitgesteld om op korte termijn studenten te kunnen huisvesten. Volgens Richard van Oorschot, voorzitter SFO is dit echter niet mogelijk omdat gas, water, elektra en sanitaire voorzieningen al zijn afgesloten of weggehaald. Door deze overhaaste maatregel is het woningbestand dus juist geslonken in plaats van uitgebreid. "De SSHW heeft door op het laatste moment het sloopbesluit te veranderen een grove fout gemaakt", aldus Van Oorschot van SFO. De gemeente houdt zich ook hier weer afzijdig, komt zelf niet met oplossingen en wijst de woningcorporaties op hun verantwoordelijkheid. Saskia Duives-Cahuzak (PvdA), gemeenteraadslid in Den Bosch zegt dat in haar plaats vooral locaties en financiën het probleem zijn. "Huursubsidie is hard nodig, maar daarbij lopen wij tegen regeringsbeleid aan", aldus Duives-Cahuzak.
Beleid van Volkshuisvesting heeft woningmarkt om zeep geholpen
Het Volkshuisvestingsbeleid kenmerkt zich anno 2003 door een verstokte markt, versnippering van verantwoordelijkheden en eindeloos niet-constructief gepolder. Daarnaast zijn het de sociale regelingen voor minderbedeelden die haar doel voorbij schieten, dankzij de aangewakkerde privatisering in de woningsector. Oplossingen te over, maar geen bijl meer om knopen door te hakken.
Woningmarkt houdt geen rekening met demografische en sociale factoren
Het beleid op het gebied van herstructurering is weinig hoopvol voor woningzoekenden. Mogelijke oplossingen worden op de lange baan geschoven of juist tegengewerkt.
Door Steven de Jong
Stadsvernieuwing lijkt vooral gebaseerd op economische en architectonische motieven, terwijl geen rekening wordt gehouden met demografische en sociale aspecten. De bouw van goedkope woningen voor studenten, starters en ex-starters blijft sterk achter bij de vraag, terwijl de dure huur- en koophuizen leeg komen te staan. De privatisering in de woningmarkt en de daarmee gepaard gaande versnippering van verantwoordelijkheden beginnen nu echt slachtoffers te maken.
Sloop van portiekflats
Neem bijvoorbeeld de portiekflat. Deze woonvorm is nu opeens de paria van Volkshuisvesting. Deze zou niet meer aan de eisen van de tijd voldoen. Te klein en te lelijk, luidt het argument. Klein is een natuurlijk een relatief begrip als het om studentenhuisvesting gaat, maar lelijk? Dat het kabinet een zwak heeft voor een mooi stadsaangezicht en op elkaar afgestemde architectuur is aardig, maar in deze tijden van schaarste zou huisvesting prioriteit moeten hebben boven "mooiigheid".
Bouwtechnisch zitten portiekflats goed in elkaar en in plaats van slopen zou je ze moeten renoveren. Een deel van deze herstructureringswijken kan geschikt gemaakt worden voor kamerbewoning en de woonlast blijft bij zo'n constructie redelijk laag, in ieder geval lager dan bij nieuwbouw. Plannen van de Socialistische Partij (SP) om portiekflats die op de sloopagenda staan tijdelijk kamergewijs aan studenten te verhuren worden door gemeentebesturen genadeloos van de hand gewezen. In Amsterdam doen ze nu iets rustiger aan met de sloop, maar de ondoordachte sloopwerkzaamheden sluimeren voort en lijken alleen gebaseerd te zijn op economische rendabiliteit.
Verder krioelt het in de grote steden van onbenutte ruimtes, zoals niet bewoonde woonboten, leegstand boven winkels en souterrains die met een eenvoudige ingreep bewoonbaar gemaakt kunnen worden.
Containerwoningen
Ook instant korte termijnoplossingen, zoals containerwoningen en spaceboxes, worden nauwelijks aangegrepen. Het bedrijf Holland Composites Industrials kan tientallen van deze, in containerafmetingen, mobiele stapelwoningen opleveren per maand. Op de TU-campus wordt hier reeds mee geëxperimenteerd.
Asielzoekerscentra als studentenhuisvesting
Ook de consequenties van het aangescherpte asielbeleid bieden een uitkomst voor de kamernood. Het Centraal orgaan Opvang Asielzoekers (COA) maakte half juni bekend dat het 37 centra gaat sluiten. Het COA overlegt nu al met verscheidene woningstichtingen over een mogelijke verkoop van hun centra, maar ook hier ligt overheidsbeleid in de weg. Problemen rond grondexploitatie, bestemmingsplannen en vergunningen zijn de struikelblokken. Het ministerie van VROM gaat nu onderzoeken of studenten kunnen worden gehuisvest in asielzoekerscentra (azc's) en of het beleid hiertoe aangepast kan worden. De azc's die als eerste in aanmerking zullen komen zijn De Klencke en Osdorp in Amsterdam.
Partijen komen er niet meer uit
Opvallend is dat de extreme kamernood zich inmiddels al lang niet meer beperkt tot Amsterdam en Utrecht, maar dat ook in steden als Breda en Tilburg de wachttijd oploopt tot meer dan een jaar. De gemeente Tilburg, woningcorporatie Wonen Midden Brabant en de Universiteit van Tilburg (UvT) zoeken naarstig naar extra woonruimte, maar de 'geplande' nieuwbouw zal pas over vier tot vijf jaar gereed zijn. Volgens Wim Meeuwissen, directeur dienst studentenzaken van de UvT, zal komend collegejaar, gezien het aantal inschrijvingen, de kamernood nog groter zijn dan vorig jaar. De te laat op gang gekomen gesprekken tussen gemeente, corporatie en universiteit verlopen moeizaam en kenmerken zich vooralsnog door onduidelijkheden. Plannen voor het activeren van de particuliere markt, het uitstellen van sloop van flats in Tilburg Noord en zoektochten naar vervangende woonruimten voor starters komen moeizaam of door gekibbel helemaal niet op gang. "Het is duidelijk dat er nieuwbouw moet komen, maar waar en op welke termijn is niet duidelijk", aldus een gemeentewoordvoerder.
Ook in Wageningen, waar een groeiend kamertekort is, komen de partijen er niet uit. Dat blijkt uit een open brief van 9 juli 2003 van de Stichting Flat Overleg (SFO) aan Stichting Sociale Huisvesting Wageningen (SSHW). In de brief wordt gesproken over de ontruiming van de Nobelweg voor sloop. De straat is ontruimd, maar de sloop is voor onbepaalde tijd uitgesteld om op korte termijn studenten te kunnen huisvesten. Volgens Richard van Oorschot, voorzitter SFO is dit echter niet mogelijk omdat gas, water, elektra en sanitaire voorzieningen al zijn afgesloten of weggehaald. Door deze overhaaste maatregel is het woningbestand dus juist geslonken in plaats van uitgebreid. "De SSHW heeft door op het laatste moment het sloopbesluit te veranderen een grove fout gemaakt", aldus Van Oorschot van SFO. De gemeente houdt zich ook hier weer afzijdig, komt zelf niet met oplossingen en wijst de woningcorporaties op hun verantwoordelijkheid. Saskia Duives-Cahuzak (PvdA), gemeenteraadslid in Den Bosch zegt dat in haar plaats vooral locaties en financiën het probleem zijn. "Huursubsidie is hard nodig, maar daarbij lopen wij tegen regeringsbeleid aan", aldus Duives-Cahuzak.
Beleid van Volkshuisvesting heeft woningmarkt om zeep geholpen
Het Volkshuisvestingsbeleid kenmerkt zich anno 2003 door een verstokte markt, versnippering van verantwoordelijkheden en eindeloos niet-constructief gepolder. Daarnaast zijn het de sociale regelingen voor minderbedeelden die haar doel voorbij schieten, dankzij de aangewakkerde privatisering in de woningsector. Oplossingen te over, maar geen bijl meer om knopen door te hakken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten